De maker Heren Loebas / Grafisch vormgevers

Falen zou niet meer zo'n issue mogen zijn...

Een paar weken na de officiële lancering van de ‘Heren Loebas’, ontmoet ik Stijn D'Hondt en Peter Vandesijpe in Gent (België). Zij zijn de designers, de makers van de LECHAPERON kaartjes die je kan terugvinden op onze website, maar je zal ontdekken dat deze twee jongens nog meer in hun mars hebben dan het maken van mooie kaartjes.

Welkom in het kleinste huisje van Gent!

Wanneer ik Peter en Stijn ontmoet, stap ik een klein wit huisje binnen. Een 2 meter smal huisje! ‘t is geen grap. Ikzelf ben 1,59m groot (of klein). Als ik me zou neerleggen, betekent dit dat er iets of iemand met een max. breedte van 40cm nog net langs mij door kan... Dit lieve kleine huisje is gevuld met goede vibes, veel liefde, positiviteit en moed. Veel moed. Boven op de eerste verdieping wachten er kleine croissants en koffie op me. Het is heel duidelijk dat dit huis wordt bewoond door twee mensen met smaak, met oog voor detail, schoonheid en design.

Postcard

Met twee

Stijn is 23 jaar en art director van zijn eigen ‘visual story telling’ agency. Hij doet het klinken alsof het de normaalste zaak van de wereld is, maar voor hem is het ook daadwerkelijk zo. Vòòr Heren Loebas, werkte Stijn eerst nog twee jaar in de reclamesector. Terugkijkend op deze werkervaring, merkte hij dat hij het anders wilde doen, vanuit een andere hoek: minder nadruk op 'status' en veel meer focus op inhoud en authenticiteit.

Achter elke grote man, staat een tweede (grote) man in het geval van Heren Loebas. Maak kennis met Peter Vandesijpe. Samen met Stijn, vertaalt hij de creatieve concepten naar een sterke grafische vormgeving. Zijn oog voor detail en liefde voor de architectuur zijn zijn werkmiddelen. In grote lijnen zouden we kunnen stellen dat Peter de (grafische) grenzen bepaalt en dat Stijn diegene is die aangeeft of ze binnen deze context blijven of er bepaalde grenzen moeten overschreden worden. In tegenstelling tot (of beter 'naast') Peter's werk, probeert Stijn humor, hoop en een zekere speelsheid in zijn ontwerpen te integreren. Met respect voor hun eigen unieke stijl en sterke vaardigheden, geeft Heren Loebas geeft hen de mogelijkheid om hun krachten bundelen.

img_2949

Verhalenvertellers met attitude

Een 'Loebas' is een woord dat we gebruiken om iemand te omschrijven als een deugniet, op een speelde manier. Iemand die risico's durft te nemen, die is dapper genoeg om te zeggen wat hij of zij wil, zonder te willen kwetsen. "Een 'Loebas' zou nooit de draak steken met morele standaarden", vertelt Peter. Stijn vult aan: "De schoonheid en tegelijk ook de kracht van de betekenis van Heren Loebas ligt in de combinatie van de twee woorden samen. 'Heren' staat voor 'pompeus', 'waardig' en 'status' en is totaal het tegenovergestelde van wie we zijn als mensen in het dagelijkse leven en staat ook haaks ten opzichte van de betekenis van 'Loebas'. We nemen onszelf niet al te serieus zoals sommige mensen in de reclamesector dat wel doen. Dat is ook de reden waarom we hebben gekozen voor een 'alter-ego met strikjes' om Heren Loebas te presenteren. Tegelijk gedragen we ons als ‘gentlemen’ ('heren') dat staat voor goed, fatsoenlijk, respectvol, eerlijk en verwijst hiermee naar onze manier van werken. En in alles wat we doen, streven we naar professionaliteit. Mensen die met HEREN Loebas willen samenwerken, begrijpen meestal wel ons statement en onze manier van werken. "

img_2969

Maatschappelijke relevantie als morele plicht

Als je Stijn en Peter ziet, zie je twee jonge mensen die niet alleen samen door het leven gaan, maar ook mensen die dezelfde overtuiging delen. Een voorbeeld hiervan is dat ze in alles wat ze doen, steeds wat dieper proberen te graven. Hun werk is steeds ‘meer’ dan het in eerste instantie doen vermoeden. Bijna altijd zit er een verhaal achter. Ze gaan nooit voor minder.

making of2

Vandaag is een perfecte om je dromen waar te maken

Als tiener wist Peter nog niet dat hij later grafisch vormgever zou worden en daarom volgde hij meer klassieke studiepad. Voor Stijn was het al vroeger duidelijk wat hij wou doen, maar gemakkelijker was het allerminst : Stijn groeide op in West-Vlaanderen en werd altijd omschreven als een dromer. Op school was hij de leerling voor wie de leraren weinig academische hoop hadden vanwege zijn gebrek aan belangstelling voor wiskunde etc. Zij probeerden hem in een richting te sturen waar hij ‘iets met zijn handen’ kon doen. Daarop besloten zijn ouders om Stijn naar een school te sturen waar ‘bewerking hout en metaal’ deel uitmaakten van het onderwijsprogramma. Eigenlijk was het beetje zoals de film 'Clash of the Titans' waarbij Stijn het moet opnemen tegen de grote, sterke, stoere jongens op school. Maar Stijn deed wat hij moest doen: op zijn twaalfde besloot Stijn van school te veranderen, en ging voor een grafische  opleiding in Gent, ook al hield dit in dat hij elke dag 2 uur onderweg was met de trein. Zijn ouders volgden zijn moedige beslissing en steunden hem in alles. "Sindsdien zie ik grafische kunst als een taal', zegt hij. Later studeerde Stijn aan Sint-Lucas en nog later werd hij geselecteerd voor The Belgian Advertising school.

3 extra uren per dag

Het lijkt een hele simpele vraag, maar het antwoord blijkt niet zo gemakkelijk ... Stijn doet een poging : "Niets doen, zou een passend antwoord zijn, maar is in mijn geval niet correct. Eigenlijk zou ik gewoon nog werken! Wat wij doen, is een soort van 'way of life'. Wat we doen, doen we echt graag, en het voelt niet echt aan als werk ... Ik zou het dus niet anders doen. Ook het feit dat we in hetzelfde schuitje zitten, maakt dat we elkaar begrijpen en dat vergemakkelijkt ook onze manier van leven. Het is niet zo dat we enorm verlangen naar rust… houdt dit steek?”, vraagt hij. Peter lacht en bevestigt dat dit inderdaad het juiste antwoord zou zijn, maar hij voegt er ook toe dat eens echt niets doen ook wel een positieve invloed zou hebben op wat ze doen. Concerten, reizen, ... zijn dingen die ze graag doen en die ze misschien wal wat vaker zouden mogen doen, omdat deze dingen de creativiteit in het algemeen verhogen. Peter vervolgt: "Of gewoon iets vaker gewoon Stijn en Peter zijn, niet alleen maar Heren Loebas".

Ooit geprobeerd. Ooit mislukt. Maakt niet uit. Probeer opnieuw. Misluk opnieuw. Misluk beter.(Samuel Beckett)

Ooit geprobeerd. Ooit mislukt. Maakt niet uit. Probeer het nog eens. Misluk opnieuw. Misluk beter. (Samuel Beckett)
Ons gesprek loopt ten einde ik vraag hen beide welk advies ze zouden geven, terugkijkend op hun eigen jonge carrière. Stijn geeft toe dat moed vergt om je leven op te bouwen rond wat je graag doet. Maar voor hem is de enige manier die hij kent om zijn leven te leiden. Hij erkent echter dat het niet gemakkelijk is om je eigen pad te volgen en niet alleen te doen wat andere mensen van je verwachten. Dus, zijn advies zou zijn: 'doe vooral je eigen ding en probeer niet om aan iemand anders’ verwachtingen te voldoen'. Peter voegt er nog aan toe : "wat het nog gemakkelijker zou kunnen maken, is dat ‘falen’ niet meer mag gezien worden als een probleem. Mensen zouden meer moeten durven, proberen. Als ik dit wat vaker zou gedaan hebben vroeger, denk ik dat ik nu veel verder zou staan dan vandaag."

Tot ziens

Echte heren. Veel moed, grote verhalen en mooie ontwerpen. Er is veel te zien en te ontdekken in dit kleine witte huisje te Gent … (Intussen zijn Stijn en Peter verhuisd naar een nieuwe thuis, groter, waar meer ruimte was voor creativiteit).

Bekijk Heren Loebas in onze winkel