De maker Linde Hermans / Product Designer

Ik houd van 'kleine momentjes', zoals even gaan wandelen bijvoorbeeld.

Product Designer Linde Hermans zet haar oneindige creativiteit in om verhalen te vertellen via verschillende ontwerpen en materialen. Linde’s huis en atelier nodigen uit om te ontdekken. Kleine en grote ‘surprises’, want dat zijn haar creaties echt wel. Allemaal overgoten met de nodige knowhow en een vleugje Linde. Tijdens ons gesprek noemt Linde zichzelf vaak ‘gewoon’. Maar als je weet tot wat deze dame in staat is, weet je dat er nog een toplaag schuilt in ‘gewoon’. Die heet dan ‘buiten-gewoon’. 

Kleine momentjes en koperdraad

De jonge Linde groeide samen met haar jongere broer op in een gezellige thuis. Een thuis waar museumuitstappen voorrang kregen op pretparken, en dingen samendoen geen wens was maar een dagelijks gegeven. Met het gezin gaan wandelen bijvoorbeeld, was zo’n ‘klein momentje’. Eentje dat ze – als mama van drie zonen - nu zelf nog vaak toepast als een stukje kostbare tijd uit het leven van alledag. “Ik wandel nog steeds graag. En onze kinderen, ja, die moeten mee”, lacht ze.

LINDE Hermans atelier

Linde in haar atelier.

Dat haar tijdverdrijf met koperen draadjes en wetenschappelijke interesse later zouden leiden tot enkele meesterwerken, was toen nog niet geweten. Maar dat deze creatieve dromer heel haar leven lang de taal van het creëren zou gebruiken, stond toen al hemelhoog als een paal boven water.

Vleugje Linde

Linde’s taal is haar ontwerp, en omgekeerd. Niets is zomaar en alles is emotie. Geïnspireerd door sprookjes, beelden en symbolen creëert ze soms serieuze, dan weer schalkse objecten. Van keramiek en textiel, over lederen tassen en interieurobjecten, tot scenografie en installaties in de openbare ruimte. Deze creatieve dromer weigert zich in één hokje te laten duwen. Op rodeschoentjes en Linde Hermans kan je zelf ontdekken hoe meerdere hokjes er kunnen uitzien.

LINDE Hermans spiegel

Trap. Je ziet een ladder, maar het is een trap.

Materiaalpoëet in rode schoentjes

Als vertrekpunt voor een object, kiest Linde meestal het materiaal. Het verhaal is dan minder aanwezig. Ze nuanceert: “Het verhaal moet erbij zijn. Zeker als ik iets puur vanuit mezelf maak en niet in functie van een klant. Voor mezelf zit er dan altijd wel dat poëtisch kantje aan. Meestal ontwikkelt zich dat gaandeweg in het proces, maar soms is het er al van in het begin”.

Mijmermonologen. 10 schalen, 101 woorden, 1 verhaal.

Mijmermonologen. 10 werken, 101 woorden, 1 verhaal. (klik voor meer informatie)

En dan is er nog dat rood. Zelf loopt Linde vaak gekleed in donkere kleuren zoals zwart of donkerblauw. Er is niets aan haar of haar werk dat schreeuwt. Zelfs de speelse knipoog in haar werk of de titel van haar werken, zijn altijd subtiel en zacht.

Op de vraag wat ze met de kleur rood heeft, antwoordt Linde dan ook met een lach. “Ik weet het niet goed. Het trekt me evenveel aan als dat het me afstoot. Iemand die een rood kledingsstuk draagt, vind ik fantastisch om te zien omdat het veel zelfzekerheid uitstraalt.” Zou het daar dan mee te maken hebben?

Voor haar eigen collectie koos ze bewust voor de naam rode schoentjes. Want daarin schuilt nu net 100% Linde.

Rode schoentjes

Staat voor kinderlijke fantasie en verbeelding. Het plezier van een eindeloze dans. De schoonheid van dat paar rode schoentjes achter glas. Een collectie die een verhaal vertelt of je laat wegdromen. Geïnspireerd door verhalen, beelden, symbolen,...

TILTING SOUP BOWL

Tilting Soup Bowl

Geef me tijd

“Het belangrijkste voor mij om creatief te zijn, zijn rust en tijd. Het is constant zoeken naar een evenwicht tussen gezin en werk. Ik probeer me daar ook niet te hard in op te jagen. Het is wat het is.” Linde heeft ook geen plan. Nooit gehad trouwens. Wel heel veel dromen, inspiratie en een onuitputtelijke daadkracht om dingen te realiseren. Nu alleen nog de tijd en de rust om nog meer te kunnen doen van wat ze zo goed kan. Creëren.

Tot ziens

Een dag na ons gesprek schrijft Linde nog het volgende: “Eigenlijk heb ik er al regelmatig aan gedacht dat ik wel eens muziek zou willen maken. En dan bedoel ik niet alleen een instrument bespelen, maar een echt muziekstuk maken, ook al ken ik er helemaal niks van. Een goede dansplaat of zo... lekker swingen. Ik ben altijd al (gezond) jaloers geweest op dansers, toneelspelers en muzikanten.” Mooi toch, hoe die taal van het ontwerpen zo oneindig veel vormen, verbeelding en verlangens kent?

Foto's: Renaat Nys & Vicky Janssen

Bekijk Linde Hermans in onze winkel